БУРҒИЛАШ — қудуқ пармалаш, чуқурча ва ковак (шпур)лар қазиш жараёни. Геологик ва геофизик текширишлар ўтказиш, фойдали қазилмаларни қидириш, қазиб олиш, муҳандислик геологик изланишларни бажариш ва б. ишларда қўлланилади. Бурғилашда махсус асбоблар ёрдамида тоғ жинслари емирилади (майдаланади). Майдаланган жинс бўлаклари ташқарига чиқариб ташланади, натижада ковланаётган қудуқ, чуқурча ёки ковак чуқурлаша боради. Кудуқ, чуқурча ёки ковак девори қазиш жараёнида мустаҳкамланади. Бурғилашнинг пайдо бўлган вақтини аниқлаш жуда қийин. Мисрликлар 6000 йил илгари Бурғилашдан пирамида қуришда фойдаланганлар, қад. римликлар Бурғилашда қошиқсимон ковлагич ишлатганлар, 2000 йил илгари эса хитойликлар туз қазиб олишда Бурғилашдан кенг фойдаланганлар. Россияда бурғи ковакларидан ош тузи олишда фойдаланилган. Марказий Осиё ҳудудида ҳам маъданлар қазиб олишда кадимдан Бурғилаш усулидан фойдаланилган. Нефть конларининг кўплаб топилиши Бурғилашнинг тез ривожланишига олиб келди.