Materialshunoslik — bu materiallarni tadqiq qilish va kashf qilishning fanlararo sohasi. Materiallar muhandisligi — bu materiallarni loyihalash va takomillashtirish va boshqa sohalarda va sanoatda materiallardan foydalanishni topishning muhandislik sohasi.

Materialshunoslikning intellektual kelib chiqishi tadqiqotchilar metallurgiya va mineralogiyadagi qadimiy, fenomenologik kuzatishlarni tushunish uchun kimyo, fizika va muhandislik fanlaridan analitik tafakkurdan foydalana boshlagan Maʼrifat davridan kelib chiqadi^[1][2]. Materialshunoslik hali ham fizika, kimyo va muhandislik elementlarini oʻz ichiga oladi. Shunday qilib, ushbu soha uzoq vaqt davomida ilmiy muassasalar tomonidan ushbu tegishli sohalarning kichik sohasi sifatida koʻrib chiqilgan. 1940-yillardan boshlab materialshunoslik fan va texnikaning oʻziga xos va oʻziga xos sohasi sifatida kengroq eʼtirof etila boshlandi va butun dunyodagi yirik texnik universitetlar uni oʻrganish uchun maxsus maktablar yaratdilar.

Materialshunoslar materialning tarixi (qayta ishlash) uning tuzilishiga va shu bilan materialning xususiyatlari va ishlashiga qanday taʼsir qilishini tushunishga urgʻu beradi. Qayta ishlash-tuzilma-xususiyat munosabatlarini tushunish materiallar paradigmasi deb ataladi. Ushbu paradigma nanotexnologiya, biomateriallar va metallurgiya kabi turli tadqiqot yoʻnalishlarida tushunishni rivojlantirish uchun ishlatiladi.

Materialshunoslik, shuningdek, sud-tibbiyot muhandisligi va nosozliklarni tahlil qilishning muhim qismidir — ishlamay qolgan yoki maqsadga muvofiq ishlamaydigan, shaxsiy shikastlanish yoki mulkka zarar yetkazadigan materiallar, mahsulotlar, tuzilmalar yoki tarkibiy qismlarni tekshirish. Bunday tekshiruvlar, masalan, turli aviatsiya hodisalari va hodisalarining sabablarini tushunish uchun kalit hisoblanadi.